search clock hat location star arrow-right right-item tools kalender opleiding download play link phone mail calendar
« Terug
5 oktober 2020

Politieke cultuuromslag nodig voor investeringen in sociaal werk

‘Er moet meer oog zijn voor het maatschappelijk rendement van sociaal werk’. Marco Dons is bestuurder en onderhandelaar arbeidsvoorwaarden bij CNV Zorg & Welzijn. Daarnaast is hij sinds een halfjaar lid van het Platform Arbeidsmarkt Sociaal Werk. Hoe kijkt hij naar de sector en zijn rol in het platform?

Wat zijn je eerste indrukken van de sector?

‘Wat meteen opvalt is de breedte van de sector: sociaal werkers werken op veel verschillende terreinen in heel diverse functies binnen de samenleving. Mijn eerste indruk is die van een beroepsgroep die dienstbaar is, die gaat voor cliënten en inwoners. Dat is mooi, maar kent ook risico’s. Ik ben nog aan het ontdekken en voel me in die zin een beetje een buitenstaander. Met die frisse blik hoop ik bij te kunnen dragen aan nieuwe oplossingen voor de sector.’

Wat deed je hiervoor?

‘Ik ben ooit begonnen als leerling-verpleegkundige en heb vervolgens jaren gewerkt op de spoedeisende hulp. Als leerling ontdekte ik dat je zelf invloed kunt hebben op je arbeidsvoorwaarden en arbeidsomstandigheden. Dat het niet iets is dat “hoog over” geregeld wordt, dat er wetgeving is. Via de leerlingenraad kwam ik in de medezeggenschapsraad en uiteindelijk ben ik de studie rechten gaan doen. Via die weg kwam ik bij CNV Zorg & Welzijn waar ik al weer bijna tien jaar werk.’

En nu dus een halfjaar lid van het Platform Arbeidsmarkt Sociaal Werk. Wat is je rol daar?

‘Ik zit aan de cao-tafel waar het gaat om arbeidsvoorwaarden waar onderhandelingen tussen werkgevers en werknemers plaatsvinden. Het is mooi om het Platform Arbeidsmarkt Sociaal Werk met de cao-tafel te verbinden. Met elkaar puzzelen over arbeidsvoorwaarden en arbeidsomstandigheden; je wilt allemaal het beste voor de sector en tegelijk zijn er verschillende belangen. Daar, en in het betrekken en versterken van de beroepsgroep, ligt de uitdaging.’

Wat moet er volgens jou versterkt worden?

‘Naast de voorwaarden die aan de cao-tafel worden geregeld, wil ik dat medewerkers kunnen investeren in hun professionalisering, regie kunnen nemen in hun werk waar nodig en mogelijk is. Maar ook elkaar als collega’s aanspreken en hun zelfredzaamheid verder versterken. Dat en de beloning en waardering van hun werk, kunnen het werkplezier vergroten.’

Wat bedoel je met zelfredzaamheid?

Dat medewerkers opkomen voor zichzelf en hun beroepsgroep. Dat ze zorgen voor een goede privé-werk-balans en niet verdwijnen in de waan van de dag. Professional zijn is ook zorgen voor jezelf. Doe je dat niet dan kun je onmogelijk die goede hulp bieden waar je voor staat. Het gaat ook om bewustwording: Wat wil en kan ik zelf? En om discipline: Als je vrij bent telefoon uit en mailbox laten voor wat het is.’

Dat klinkt idealistisch, maar is het met de enorme werkdruk ook realistisch?

‘Ik ben een idealist én ik zie de uitdagingen waar de sector voor staat. Voor alles moet politiek Den Haag nog beter begrijpen dat dankzij de inzet van sociaal werkers de nu oplopende kosten voor specialistische hulp en zorg op langere termijn verminderen. Die preventieve kracht wordt wel steeds meer gezien, maar er is een cultuuromslag nodig zodat hierin ook meer geïnvesteerd wordt. Er moet meer oog zijn voor het maatschappelijk rendement. Als platform kunnen we dat nog beter onder de aandacht brengen. En als de pot met geld voor sociaal werk te klein is dan moeten we als werknemers en werkgevers samen optrekken naar Den Haag.’

Toon footer logos's

werkgevers en werknemers - samen werken aan ontwikkeling